Gramatyka
Ta gramatyka opisuje typy słów i kolejność słów w Panlinguu. Jakkolwiek, można się nauczyć Panlingua bez czytania tej gramatyki, na przykład rozmówkami i słownikiem.
Wszyscy nauczyciele języków wiedzą, że język staje się trudniejszy do nauki, gdy uczeń musi uczyć się rozróżniać rzeczy, do których rozróżniania nie jest przyzwyczajony. Dlatego uczniowie mają problemy z rzeczami jak: nieregularna ortografia, deklinacja, konieczne czasy gramatyczne, tony, zgodność przymiotnika z rzeczownikiem, odmiana grzecznościowa, harmoniczność spółgłoski i samogłoski, koniczne rozróżnianie płci i tak dalej.
Panlingue nie jest trudnym do nauki językiem. Nie ma żadnych wyżej wspomnianych złożoności. Zamiast tego, ma prostą gramatykę, relatywnie proste słownictwo i proste, fonetyczne pismo.
Jedną rzeczą, o której należy pamiętać, ucząc się Panlingua, jest to, że nie jest to sztywny, nakierowany na zasady język, w którym jest "właściwy" i "niewłaściwy" sposób wyrażania się. Ważne, żeby inni cię rozumieli. Konsekwentnie, większość języka to leksykalne elementy (słowa, które mają znaczenie, jak "książka" lub "jeść"), a niewielka jego część to czysto gramatyczne pojęcia (jak liczba i czas gramatyczny).
Podstawowe Zasady
Oto 11 podstawowych zasad języka Panlingue.
- Ortografia odzwierciedla dokładnie wymowę.
- Akcentowana jest sylaba przed ostatnią spółgłoską.
- Rzeczowniki mają jedną, niezmienną formę.
- Przymiotnik i przysłówek mają tę samą formę. Poprzedzają słowa, które opisują. Często przymiotniki kończą się na -i.
- przykład 1.: bon pang = Dobry chleb.
- przykład 2.: te bon loga. = Mówisz dobrze.
- Wyrazy złożone są formowane przez umieszczanie słów obok siebie.
- przykład: poste sanduke = skrzynka pocztowa
- Czasowniki, które kończą się na -a, wskazują szyk zdania podmiot-orzeczenie-dopełnienie.
- przykład: me niama pang. = Jem chleb.
- Czasowniki, które kończą się na -u, wskazują szyk zdania dopełnienie-orzeczenie-podmiot.
- przykład: pang niamu. = Jabłko jest jedzone.
- Czasowniki nie zmieniają się ze względu na osobę lub liczbę.
- W strukturze osiowej, dopełnienie przechodniego czasownika działa jako podmiot następnego czasownika.
- przykład: me pliza te dona mone. = Proszę cię, żebyś dał me pieniądze.
- Zaimki Mogą być opuszczane, gdy są oczywiste i zbędne.
- me kia te baxa panlingue? → kia te baxa panlingue? = Mówisz w Panlinguu?
- me pliza te loga ming. → pliza loga ming. = Proszę, mów wyraźnie.
- Słowa pochodne mają opcjonalne zakończenie. Przymiotniki kończą się na -i, rzeczowniki na -e, a czasowniki na -a lub -u.